Prezydent Karol Nawrocki podpisał nowelizację ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę. Nowe przepisy mają dostosować polskie prawo do unijnej dyrektywy dotyczącej jakości i dostępności wody pitnej. Co istotne, Polska powinna była wdrożyć te regulacje już do stycznia 2023 roku, co oznacza ponad dwuletnie opóźnienie.
- Nowe obowiązki dla dostawców wody
- Ocena ryzyka i kontrola jakości wody
- Większa rola instytucji państwowych
- Gminy z nowym obowiązkiem: identyfikacja osób bez dostępu do wody
- Większa transparentność dla odbiorców
- Nowe regulacje dla instalacji ciepłej wody
- Dlaczego poprzednia ustawa została zawetowana?
- Kiedy nowe przepisy wejdą w życie?
- Co to oznacza dla mieszkańców?
- Podsumowanie
Nowelizacja została przyjęta przez Sejm w marcu 2026 roku jako inicjatywa poselska. To już druga próba wprowadzenia tych przepisów — wcześniejsza wersja przygotowana przez rząd została zawetowana przez prezydenta w 2025 roku ze względu na nadmierne obciążenia administracyjne.
Nowe przepisy mają być bardziej wyważone, a jednocześnie spełniać wymogi Unii Europejskiej.
Nowe obowiązki dla dostawców wody
Jednym z najważniejszych elementów ustawy jest rozszerzenie obowiązków przedsiębiorstw wodociągowych. Dostawcy wody będą musieli nie tylko zapewniać jej dostawy, ale również prowadzić szczegółowe badania jakości oraz analizować potencjalne zagrożenia.
W praktyce oznacza to:
- regularne monitorowanie jakości wody przeznaczonej do spożycia,
- ocenę ryzyka w całym systemie zaopatrzenia,
- wdrażanie działań zapobiegających zagrożeniom.
To krok w stronę zwiększenia bezpieczeństwa zdrowotnego oraz poprawy standardów infrastruktury wodnej w Polsce.
Ocena ryzyka i kontrola jakości wody
Nowelizacja wprowadza obowiązek kompleksowej analizy ryzyka w całym łańcuchu dostaw wody — od źródła aż po kran odbiorcy.
Nowe regulacje obejmują:
- ocenę ryzyka w obszarze ujęć wody,
- analizę systemów dystrybucji,
- kontrolę instalacji wewnętrznych w budynkach.
Dodatkowo właściciele i zarządcy nieruchomości będą zobowiązani do oceny funkcjonowania instalacji wodociągowych w swoich obiektach. To istotna zmiana, która rozszerza odpowiedzialność za jakość wody również na poziom lokalny.
Większa rola instytucji państwowych
Nowe przepisy doprecyzowują kompetencje instytucji odpowiedzialnych za nadzór nad gospodarką wodną.
W szczególności:
- Państwowa Inspekcja Sanitarna zyska bardziej precyzyjne uprawnienia kontrolne,
- Wody Polskie będą odpowiadać za analizę strat wody i planowanie działań naprawczych,
- minister właściwy ds. gospodarki wodnej będzie koordynował działania strategiczne.
To oznacza bardziej zintegrowany system zarządzania wodą w skali całego kraju.
Gminy z nowym obowiązkiem: identyfikacja osób bez dostępu do wody
Jedną z najważniejszych zmian jest nałożenie na gminy obowiązku identyfikacji osób, które nie mają dostępu do wody pitnej lub mają do niej ograniczony dostęp.
Samorządy będą musiały:
- wskazać takie osoby lub gospodarstwa domowe,
- opracować działania zapewniające dostęp do wody,
- monitorować sytuację lokalnych społeczności.
To rozwiązanie ma przeciwdziałać wykluczeniu wodnemu, które — choć rzadko poruszane — wciąż występuje w niektórych regionach Polski.
Większa transparentność dla odbiorców
Nowelizacja wprowadza również nowe obowiązki informacyjne dla dostawców wody. Konsumenci będą mieli lepszy dostęp do danych dotyczących jakości i kosztów.
Dostawcy będą zobowiązani do przekazywania informacji o:
- jakości wody,
- cenach usług,
- poziomie zużycia.
To krok w stronę większej przejrzystości oraz świadomego korzystania z zasobów wodnych.
Nowe regulacje dla instalacji ciepłej wody
Ustawa rozszerza zakres przepisów także na właścicieli węzłów ciepłej wody użytkowej. To ważna zmiana, która likwiduje dotychczasową lukę prawną.
W praktyce chodzi o sytuacje, w których:
- instalacja ciepłej wody należy do innego podmiotu niż właściciel budynku,
- brak było jasnych zasad odpowiedzialności za jakość wody.
Nowe przepisy wprowadzają większą klarowność i porządek w tym obszarze.
Dlaczego poprzednia ustawa została zawetowana?
Warto przypomnieć, że wcześniejsza wersja przepisów została zawetowana przez prezydenta. Głównym powodem była tzw. nadregulacja.
Poprzednia ustawa:
- nakładała dodatkowe obowiązki na wspólnoty mieszkaniowe i spółdzielnie,
- wykraczała poza wymagania unijnej dyrektywy,
- generowała wysokie koszty administracyjne.
Nowa wersja przepisów została zmodyfikowana tak, aby uniknąć tych problemów.
Kiedy nowe przepisy wejdą w życie?
Ustawa zacznie obowiązywać po upływie 14 dni od momentu jej ogłoszenia. To oznacza, że samorządy i przedsiębiorstwa wodociągowe będą musiały szybko dostosować się do nowych regulacji.
Dla wielu instytucji będzie to oznaczało konieczność:
- wdrożenia nowych procedur,
- przeprowadzenia analiz,
- zwiększenia nakładów organizacyjnych.
Co to oznacza dla mieszkańców?
Dla przeciętnego obywatela nowe przepisy mogą przynieść kilka korzyści:
- lepszą jakość wody pitnej,
- większą kontrolę nad jej bezpieczeństwem,
- dostęp do bardziej szczegółowych informacji.
Jednocześnie część kosztów związanych z wdrożeniem regulacji może zostać przeniesiona na odbiorców w postaci wyższych opłat.
Podsumowanie
Nowelizacja ustawy o zaopatrzeniu w wodę to ważny krok w kierunku poprawy jakości i dostępności wody pitnej w Polsce. Nowe obowiązki dla gmin, dostawców i instytucji publicznych mają zwiększyć bezpieczeństwo oraz ograniczyć wykluczenie wodne.
Choć przepisy oznaczają większą kontrolę i nowe obowiązki administracyjne, w dłuższej perspektywie mogą przyczynić się do poprawy jakości życia mieszkańców.

